ارتباط بالا بودن هموگلوبین گلیکوزیله با از دست دادن حافظه
30 اوت 2016- افراد بزرگسالی که بیماری دیابت خود را بخوبی کنترل نمیکنند با از دست دادن حافظه در دوران پیری مواجه میگردند.
بیش از 6 سال آزمایش حافظه در این تحقیق نشان داد افرادی که دارای قندخون بالاتری هستند، بیشتر در چالش با حافظه ی رویدادی[1] قرار میگیرند، در حقیقت توانایی به یادآوری وقایع خاصی را از دست میدهند.
این یافتهها همچنین نشان داد بیماران دیابتی با کاهش بیشتری درعملکرد حافظه تا پایان مطالعه روبرو شدند. محققان در این پژوهش 950 بزرگسال مسن مبتلا به دیابت را با 3469 فرد مسن غیردیابتی مقایسه کردند.
نویسندهی ارشد این تحقیق Colleen Pappas، محقق دانشگاه فلوریدای جنوبی در تامپا گفت: ما معتقدیم که ترکیب دیابت و بالا بودن قندخون شانس ابتلا به تعدادی از مشکلات سلامت را افزایش میدهد، مطالعهی ما نشان داد یکی از این مشکلات کاهش حافظه است.
سن متوسط شرکت کنندگان در این تحقیق 73 سال بود. دراین تحقیق از آزمون حافظهی بیان کلمات بصورت فوری و با تأخیر استفاده شد تا هرگونه تغییری که به مرور زمان در مغز اتفاق می افتد، قابل بررسی و اندازه گیری باشد.
همچنین مقدار هموگلوبینA1c افراد شرکت کننده در ابتدای تحقیق اندازه گیری شد، محققان دریافتند افرادیکه دارای مقدار هموگلوبین A1cبالاتری بودند، در اولین آزمایش حافظه در شروع تحقیق نمرات پایین تری کسب کرده و کاهش حافظه ی آنها در طول زمان بیشتر شده است.
دکتر Vergheseمدیر مرکز مونته فیور- انشتین برای مغز سالمندان در نیویورک میگوید: بیماران مبتلا به دیابت میتوانند چندین تغییر که به مرور زمان در مغز آنها اتفاق می افتد را نظیر کوچک شدن ناحیه ای از مغز که در حافظه و تفکر دخیل است و تخریب عروقی که خون را به مغز میرسانند، تجربه کنند. بالاتر بودن مقدار قندخون برای سلامت مغز حتی برای افراد مسنی که معیارهای تشخیص دیابت در آنها منفی است اما در منطقه ی خطر قرار دارند، مضر است.
ازمحدودیتهای این مطالعه میتوان به این واقعیت اشاره کرد که دانشمندان مقدار هموگلوبین A1cرا تنها در ابتدای مطالعه اندازه گیری نمودند، همچنین نوع داروهایی که شرکت کنندگان برای کنترل قند خونشان استفاده میکردند، مشخص نیست. یافته های این تحقیق در ژورنال Epidemiology and Community Healthمنتشر گردید.
منبع:
www.diabetes.co.uk/news/2016/aug/higher-hba1c-levels-linked-with-memory-loss-98019118.html
[1]episodic memory یا حافظهٔ رويدادى يا حافظهٔ رويدادهاى ويژه شامل خاطرات ما از تجارب شخصى خودمان است، 'نوعى فيلم ذهنى از آنچه ديده و يا شنيدهايم،به عبارت ديگر، حافظهٔ رويدادى شامل اتفاقاتى است که در زندگى ما رخ دادهاند و به زمان و مکان خاصى وابسته هستند.